Eric Verhaak en Mariëtte Ras gooiden in 2002 hun leven radicaal om. Ze zegden hun Nederlandse banen op en vertrokken met hun twee dochters naar Zuid-Afrika, om daar op landgoed Groot Parys druiven te verbouwen en wijn te maken. Ze bewerken een flinke wijngaard, beplant met voornamelijk chenin blanc en chardonnay. Alleen de oogst van de beste percelen wordt gebruikt voor Die Tweede Droom. Die druiven zijn biologisch verbouwd.

Over de wijngaard

Het huis Parys, aan de rand van Paarl, dateert van 1699 en hoorde bij het oorspronkelijke bezit van Adriaan van der Stel, gouverneur op de Kaap. Wijnmaken is teamwerk. Farmmanager Donovan stuurt de vaste medewerkers en de tijdelijke oogstkrachten aan samen met Eric Verhaak. Mariëtte zorgt voor de export en al het papierwerk. De geselecteerde chenin blanc-druiven voor Die Tweede Droom groeien op een perceel met een bodem vol keien, aan stokken van minimaal dertig jaar oud. Die grond behoort tot de beste van heel Zuid-Afrika voor chenin blanc, dat is onderzocht door de Universiteit van Stellenbosch. De wijngaard voor Groot Parys wordt biologisch bewerkt.

Beoordelingen

Harold Hamersma in Het Parool:
“Van de week kreeg ik uit Zuid-Afrika twee chenin blancs, waarvan er eentje zo’n toevoeging had. ‘Ongehout’ berichtte het etiket van Groot Parys ‘Die Tweede Droom’ 2008, afkomstig van een biologisch werkend bedrijf in Paarl dat door Nederlanders wordt bestierd.

De tweede fles is ook houtvrij maar kent nog een toevoeging: ‘spontane gisting’. Da’s een spannende manier van produceren, omdat de wijnmaker gebruik maakt van de natuurlijke gistculturen op de druif en uit de wijnkelder. Maar die doen niet altijd wat ze moeten doen. Dan ze slaan helemaal niet aan. Of ze ‘slaan af’ als de wijn nog niet het juiste alcoholpercentage heeft bereikt. Grote producenten vermijden ze dan ook. Stel je voor, je verspeelt een paar miljoen liter door een speling van de natuur. Zij kiezen bijna altijd voor gecultiveerde fabrieksgisten. Behalve dat deze wel voorspelbaar zijn, kunnen ze elk smaakkenmerk dat een druif in zijn dna heeft, extra benadrukken. Wilt u meer mango in uw chardonnay? Dan krijgt u meer mango. Meer abrikoos in de viognier? Alstublieft. Passievrucht in de sauvignon blanc? Mag het ietsje meer zijn?

Maar bij Groot Parys hebben ze het avontuur aangedurfd. De ‘spontane’ ruikt wat onstuimiger en minder gepolijst. Geheimzinniger. Ook hier peer, meloen en citrus maar dan uit de verwilderde boomgaard en moestuin van een verlaten boerderij. Er is meer diepte, spanning, wat romigheid. Ik laat het glas een paar minuten staan en bespeur dan plots versgedraaide suikerspin, gebakken appel en banaan. Het verschil tussen een gecultiveerde Paarl en een echte…”